Vier jaar na de legalisering van online kansspelen in Nederland blijft het aantal mensen dat professionele hulp zoekt voor gokverslaving stijgen. Nieuwe cijfers van Nederlandse verslavingszorgorganisaties tonen aan dat het aantal behandelingen voor gokproblemen in 2025 opnieuw is toegenomen, waardoor de discussie over spelersbescherming, regelgeving en de maatschappelijke impact van de legale online kansspelmarkt opnieuw oplaait.
Volgens de meest recente gegevens uit de Nederlandse verslavingszorg werden vorig jaar meer dan 3.000 mensen behandeld voor gokverslaving. Dat betekent een duidelijke stijging ten opzichte van eerdere jaren en bevestigt een trend die toezichthouders en zorgprofessionals nauwlettend volgen sinds de opening van de gereguleerde online kansspelmarkt in oktober 2021.
Tegelijkertijd laten de cijfers ook zien dat gokverslaving slechts één onderdeel vormt van een veel breder verslavingsprobleem in Nederland. Alcoholverslaving blijft met afstand verantwoordelijk voor het grootste deel van de behandelingen, terwijl zorginstellingen ook een sterke toename signaleren van problemen rond designerdrugs zoals 3-MMC en ketamine.
Online gokken blijft onder druk staan
De stijging van het aantal behandelingen voor gokverslaving komt op een gevoelig moment voor de Nederlandse kansspelindustrie. In de afgelopen jaren hebben de overheid en de Kansspelautoriteit (Ksa) steeds strengere maatregelen ingevoerd om problematisch gokgedrag te beperken en kwetsbare spelers beter te beschermen.
Reclamebeperkingen zijn aanzienlijk aangescherpt, verplichte stortingslimieten komen steeds vaker voor en aanbieders staan onder toenemende druk om eerder in te grijpen wanneer risicovol speelgedrag wordt vastgesteld. Ondanks deze maatregelen blijven de zorgen groot bij verslavingsdeskundigen en politici, vooral als het gaat om jongvolwassenen en de laagdrempelige toegankelijkheid van online kansspelen.
Een belangrijke nuance is echter dat een stijgend aantal behandelingen niet automatisch betekent dat gokverslaving zelf in hetzelfde tempo groeit. Verschillende experts hebben de afgelopen jaren erop gewezen dat het bewustzijn rond gokgerelateerde problematiek sinds de legalisering sterk is toegenomen. De gereguleerde markt heeft bovendien geleid tot duidelijkere meldingsprocedures, betere controlesystemen en eenvoudigere toegang tot professionele hulpverlening. Met andere woorden: een deel van de stijging kan ook het gevolg zijn van betere signalering en doorverwijzing, en niet uitsluitend van een toename van problematisch gokgedrag.
Alcohol blijft het grootste verslavingsprobleem
Hoewel gokken regelmatig de krantenkoppen haalt vanwege het politieke debat rond online casino’s en gokreclames, laten de meest recente cijfers uit de verslavingszorg zien dat alcohol nog altijd veruit het grootste verslavingsprobleem in Nederland vormt. Een groot deel van alle verslavingsbehandelingen in het land houdt nog steeds verband met alcoholafhankelijkheid, ruim meer dan het aantal behandelingen voor gokproblemen. Ook cannabisverslaving en harddruggebruik blijven een zware belasting vormen voor de gezondheidszorg.
De snelle stijging van behandelingen die verband houden met designerdrugs vormt daarnaast een andere groeiende zorg. Middelen zoals 3-MMC, ketamine en andere synthetische drugs zijn de afgelopen jaren steeds populairder geworden, vooral onder jongere doelgroepen en binnen het uitgaansleven. Zorgprofessionals waarschuwen dat deze middelen vaak als relatief onschuldig worden gezien, ondanks de ernstige psychologische en lichamelijke gevolgen die ze op langere termijn kunnen veroorzaken.
Een moeilijke balans voor de Nederlandse markt
De Nederlandse kansspelmarkt blijft opereren in een complexe omgeving waarin regelgeving, consumentenbescherming en kanaliseringsdoelstellingen regelmatig met elkaar botsen. Enerzijds willen beleidsmakers gokschade beperken en de blootstelling aan agressieve reclame verminderen. Anderzijds werd de gereguleerde markt oorspronkelijk juist opgezet om spelers weg te leiden van illegale aanbieders, waar consumentenbescherming vaak zwakker is of volledig ontbreekt.
Deze balans vormt sinds de legalisering één van de centrale discussies binnen het Nederlandse kansspelbeleid. Vertegenwoordigers uit de sector stellen regelmatig dat te strenge beperkingen voor vergunde aanbieders onbedoeld spelers richting illegale alternatieven kunnen duwen, terwijl critici juist vinden dat strengere maatregelen noodzakelijk zijn om verslavingsrisico’s te beperken.
Nu het debat verder oplaait, zullen de nieuwste cijfers over verslavingsbehandelingen waarschijnlijk opnieuw leiden tot politieke druk op de kansspelsector in de komende maanden. Tegelijkertijd herinneren de bredere verslavingscijfers eraan dat gokverslaving deel uitmaakt van een veel groter maatschappelijk en gezondheidsvraagstuk, waarin alcoholmisbruik en synthetische drugs nog altijd een veel grotere impact hebben op de Nederlandse samenleving.
