Tadej Pogačar heeft opnieuw geschiedenis geschreven. De Sloveen domineerde de Ronde van Lombardije met een solo-overwinning en behaalde daarmee zijn vierde titel in deze Italiaanse klassieker. Daarmee evenaart hij het record van wielerlegende Fausto Coppi, die in de jaren ’40 en ’50 vier keer triomfeerde.
Soloslag in de finale
Pogačar reed in de finale op de klim naar de Ghisallo weg bij de rest van het peloton. Geen van zijn rivalen — waaronder namen als Remco Evenepoel en Enric Mas — kon zijn tempo volgen. In de afdaling naar Como breidde hij zijn voorsprong verder uit en kwam hij met overtuiging alleen over de streep.
Het was zijn vierde opeenvolgende zege in Lombardije, een uitzonderlijke prestatie die slechts door enkele iconen uit het verleden wordt benaderd.
Historische vergelijking met andere legendes
Pogačar’s prestaties plaatsen hem in het rijtje van de allergrootsten in de geschiedenis van het wielrennen.
- Fausto Coppi (Italië) – Vier zeges (1946, 1947, 1948, 1949). Coppi domineerde de naoorlogse edities van de koers, met lange soloritten die zijn reputatie als “Il Campionissimo” vestigden.
- Alfredo Binda (Italië) – Drie zeges in de jaren ’20 en ’30, een van de eerste renners die meermaals Lombardije won.
- Eddy Merckx (België) – Drie zeges (1969, 1971, 1972). De “Kannibaal” combineerde klassiekersucces met ongekende prestaties in grote rondes, net als Pogačar vandaag.
- Sean Kelly (Ierland) – Twee zeges (1983, 1985), de laatste niet-Italiaan die in zijn tijdperk vaak domineerde in eendaagse koersen.
Wat Pogačar uniek maakt, is dat hij een combinatie van een modern allrounder is — hij wint zowel in grote rondes als in klassiekers — én zijn consistentie: vier zeges op rij in hetzelfde monument is zeldzaam in het moderne wielrennen.
Statistische dominantie
Volgens CyclingStats heeft Tadej Pogačar inmiddels meer dan twintig eendaagse overwinningen op WorldTour-niveau behaald, inclusief Milaan – San Remo (2024) en de Amstel Gold Race (2023).
Zijn winstpercentage in klassiekers ligt boven de 30 %, iets dat sinds Merckx niet meer is vertoond.
Ook zijn aanvallende stijl van wielrennen en constante niveaue onderscheiden hem van veel hedendaagse concurrenten. Waar anderen specialiseren in etappekoersen of eendagswedstrijden, combineert Pogačar beide disciplines met succes.
Reactie en verwachtingen voor de toekomst
Na de finish verklaarde Pogačar kalm maar trots:
“Ik wilde vandaag mijn seizoen afsluiten op de best mogelijke manier. Lombardije ligt me, en ik geniet van elke kilometer hier.”
Zijn ploeg, UAE Team Emirates, prees zijn voorbereiding en discipline. Analisten wijzen erop dat Pogačar met zijn vierde Lombardije-zege ook richting een ander doel beweegt: het verbeteren van het record van vijf zeges in één monument — een grens die hij volgend jaar kan overschrijden.
Ondertussen groeit de discussie over zijn plek in de wielerhistorie. Als hij deze vorm vasthoudt, zou hij op termijn zelfs de records van Merckx kunnen benaderen, die 19 monumenten won. Pogačar staat inmiddels op acht.
Een levende legende in wording
Met zijn vierde Lombardije-triomf bewijst Tadej Pogačar opnieuw dat hij een van de meest complete renners van zijn generatie is. Zijn vermogen om seizoenen lang constant te presteren, maakt hem de moderne belichaming van een klassiek kampioen: aanvallend, technisch verfijnd en mentaal onverwoestbaar.
