De crisis bij AFC Ajax heeft opnieuw een dieptepunt bereikt nu het team wederom punten morst. In de eigen Arena knokte de ploeg zich tegen Excelsior maar verloor het zichzelf voor de zoveelste keer onder de druk, en de nederlaag tegen een ploeg uit de kelder van de ranglijst laat weinig ruimte voor geruststelling. De wanorde op het veld, zowel tactisch als mentaal, werd opnieuw blootgelegd en vergroot de vraagtekens rond het beleid en ploegdynamiek.
Niet voor het eerst dit seizoen toonden de spelers van Ajax gebrek aan collectieve discipline: balverlies en gebrek aan druk vooruit zorgden ervoor dat Excelsior het initiatief pakte en het ritme bepaalde. Terwijl op de rechterflank verdediging en middenveld continue wild wisselden, bleef de eindzone voor Ajax nauwelijks productief — het aantal gecreëerde kansen werd nauwelijks benut.
Voor de leiding van Ajax betekent dit dat de opbouwperiode waarin hoop was gevestigd op structurele verbeteringen niet het gewenste effect heeft gehad. De momenten waarop de ploeg zou kunnen terugveren ontbraken opnieuw. De beelden van een stadion waarin de supporters hun teleurstelling luid laten blijken, versterken de urgentie van verandering.
Voor de spelersgroep zelf komt het eropaan of zij deze fase nog kunnen keren. De rol van ervaren krachten binnen de selectie wordt nadrukkelijker nu verloren punt op verloren punt stapelt en het vertrouwen wegebt. Voordat Ajax weer als club échte progressie maakt, dient er veel meer te gebeuren dan een tijdelijke opleving of wissel van formatie.
De nederlaag tegen Excelsior maakt duidelijk: dit is niet zomaar een slechte fase, maar een diepgeworteld probleem dat vraagt om ingrepen. Ajax staat op een kruising en moet beslissen of het blijft vasthouden aan bestaande patroon of radicaal anders durft te denken. Voor alle betrokkenen draait het nu om het herstel — van prestaties tot geloofwaardigheid van de ploeg.
